فرمود : لَيسَ هذا طَلَبُ الدُّنيا ، هذا طَلَبُ الاخِرَةِ يعنى اين طلب دنيا نيست ، بلكه طلب آخرت است . « 1 » ترك مجلس گناه در مجلس تولّد فرزند منصور دوانيقى ، حضرت صادق عليه السلام نيز بنا بر شرايط سياسى و حكومتى حاضر بود . هنگامى كه سفره پهن شد تا غذا بخورند . يكى از حاضران طلب آب كرد ، به جاى آب براى او شراب آوردند ، ناگهان حضرت برخاست و مجلس را ترك كرد و فرمود : جدّم رسول خدا فرمود : مَلعُونٌ مَن جَلَسَ عَلى مائِدَةٍ يُشرِبُ عَلَيها الْخَمرُ « ملعون است كسى كه كنار سفره‌اى بنشيند كه در آن شراب نوشيده شود . » « 2 » بحثى پيرامون آثار شوم شراب خوارى شراب خوارى و ميگسارى در زمان جاهليّت و قبل از ظهور اسلام بسيار رواج داشت و به صورت يك بلاى عمومى در آمده بود . آنقدر گرايش مردم عرب به آن زياد بود كه برخى از مورّخان مىگويند : عشق عرب جاهلى در سه چيز خلاصه مىشد : شعر ، شراب و جنگ . همچنين از روايات استفاده مىشود كه حتّى بعد از تحريم شراب ، مسئلهء ممنوعيّت آن ، براى بعضى از مسلمانان بسيار گران بود تا آنجا كه مىگفتند : ما حَرَّمَ عَلَينا شَيىءٌ اشَدُّ مِنَ الْخَمرِ هيچ حكمى بر ما سنگين‌تر از تحريم شراب نبود . به هر تقدير خداى متعال با اين بلاى عمومى به مبارزه برخواست و نخست با ذكر زشتى و قباحت و پليدى شراب و سپس با يك حركت قاطعانه حرمت آن را از طريق رسول خدا اعلام و عمومى نمود .

--> ( 1 ) - فروع كافى : ج 5 ، ص 72 . ( 2 ) - فروع كافى : ج 6 ، ص 268 .